Kritik ve düşündüren, düşündürten bir soru. Carl gustav jung'ın ''Bakışınız ancak özünüzü gördüğünüzde değişir; dışarı bakan hayal eder, özünü görebilen uyanır'' sözleri bu kritik sorunun cevabınıda getiriyor.
Hepimiz salon sahibi olmayı hayal etmedikmi? Kimisi başarılı kimisi başarısız oldu. Dün bugünden farklı... İletişim, etkileşim, bakış açıları, ekonomik koşullar değişiyor. Bireysel çabalardan çok kollektif çabalar sonucu ve başarıyı getiriyor. Kendi salonumu açmak istiyorum sorusunun cevapları içimizden deneyimlerle Yuvarlak masa'nın bu toplantısına taşındı.
METİN BAHÇECİK:
Hepiniz hoş geldiniz. Bu toplantıda paylaşacağınız fikirlerin ve deneyimlerin meslektaşlarımıza fayda sağlamasını diliyoruz. Bugüne kadar pek çok konuyu paylaştık ve inceleme fırsatını bulduk. Bu çalışma sektörün geçmişini oluşturma anlamında da ayrı bir öneme sahip bu toplantıda ise salon açma konusunu konuşacağız. Hepimiz biryerlerde çalıştık ve daha sonrasalon açtık. Kimisi başarılı oldu, kimisi başarısız. Buna ilişkin hepimizin bir fikri var. İyi ve kötü örnekleri konuşacağız. Hep iyi örnekler konuşulur ama kötü örnekleride göz önünde bulundurmak fayda sağlayacak ve yönlendirici oluyor. Dünyadaki ekonomik değişim ve etkileride bu çerçevede konumuzun bir parçası olacak. Ekiplere bakış açımız değişti ama yeterlimi? Salonumuzda çalışan bir arkadaşımız kendi salonunu açmak istediğinde ne hissediyoruz? Yeterince değişebildik mi?
KEMAL GÜMÜŞ:
Konuya baktığımızda ilk deneyimimi aktarmak isterim. Ben dayımla birlikte çalışırken onun yanından ayrılarak kendi salonumu açtım. Tabiki adeta aforoz edildim, dışlandım ve dayımın yanında çalışmaya devam etmem istendi. Bugün geldiğimiz noktada Loreal'in salon işletmeciliğine katkısını özellikle belirtmek gerekir. Bize ekipleri, çalıştığımız kişilerin değerini öğretti. Şubeleşmeye başladığımızda bunları bilmediğimiz için hatalarda yaptık. Bugün ise çalışan arkadaşlarımızla şeffaflığa önem veriyoruz. Beraber büyüyebileceklerini biliyorlar. Zamanla yanımızdan 12-15 kişi birden ayrıldı. O zamanlar büyüme, onlara gelecek vaat etme imkanımız yoktu. Keşke geçmişte bunları düşünebilseydik ve imkanlar müsayit olsaydı da beraber büyüseydik. Diğer taraftan kimisi bundan zarar gördü kimisi yeterli değeri elde edemedi. Buda rekabeti getirdi. Bunun doğal olrak bizede olumlu etkileri oldu. Bizde işimize daha fazla sarıldık, sahiplendik. Önemli olan şeffaf olmak ve çalışanlarımıza gelecek vaat edebilmek. Çalışanlarımızında bu zincirin içerisinde yer almak için bunu hak etmeye çaba göstermesi. Artık pek çok şeyi paylaşabiliyor, konuşabiliyoruz. Askerden dönen 2 arkadaşımızla yeni salonumuzu ortak açtık ve ilerledik. Diğerleride sıranın kendilerine geleceğini biliyor. Bunuda bizim yaratmamız gerekiyor. Benim ilk salonumu açmama sebep ise dayımın benimle büyümeyi düşünmemesi ve bunu direk olarak konuşmamamızdır.
Bunları konuşmak o zamanlar o kadar kolay değildi. Bunu normal karşılamak lazım. Bugün işler değişti tabi ki.
Çalışanlarınızın geleceğini düşünmek zorundasınız ve onların size inanmaları gerekiyor. Büyüme yolunda ortaklıkları da sözleşmelerle yapmak gerekir. Hem başlama koşullarını hem bitirme koşullarının net bir şekilde yapılması gerekir ve her iki tarafada avantaj sağlaması gerekir. Hem yanımızda çalışanları kaybetmeyelim hem rakip yaratmayalım ve beraber yürüyelim. Bu noktada yanımızda çalışmaya başlayan arkadaşlarımızın seçimi de önem taşıyor. Tabi göz ardı edilen bir nokta var. Bugüne gelmek için harcanan bir zman ve emek var. Dolayısıyla belli bir markayla birlikte büyümenin de faydalarını göz önünde bulundurmaları lazım.
